SPEKTAKLE


PRZESZŁY DO HISTORII

„Jasełka Polskie” w reżyserii Danuty Rzeszótko. Premiera 9.01.1994 r. w Okleśnej.

Spektakl w dużej mierze oparty na ”Betlejem Polskim” Lucjana Rydla, grany w latach 1994 i 1995, łacznie 7 razy. Występowało w nim ok. 40 osób, pochodzących z kilku miejscowości – Mirowa, Okleśnej, Grojca, Podłęża, Alwerni.

„Dowiedziny” i „Zrękowiny”, sceny z obrzędów weselnych, przygotowane pod kierownictwem Danuty Rzeszótko. Znaczące występy: Przegląd Teatrów Wsi Krakowskiej w Wiśniowej (II nagroda), Przegląd Teatrów Obrzędowych w Skansenie w Wygiełzowie (I nagroda), Dożynki Gminne w Regulicach.

„Na paświsku”, scenariusz opracowany przez starszych członków teatru (wykorzystano w nim też fragmenty przedstawienia zrealizowanego przez Danutę Rzeszótko, na początku lat dziewięćdziesiątych). Reżyser Zbigniew Klatka, przy pomocy starszych członków teatru. Premiera 8 listopada 1998 roku w Baranowie Sandomierskim, podczas Festiwalu „Dziecko w Folklorze”. Spektakl otrzymał II miejsce w kat. „Gry i zabawy”.

W 1999 roku przedstawienie otrzymało też III nagrodę, w kategorii dziecięcych zespołów obrzędowych, na XXIV Przepatrzowinach Teatrów Regionalnych Małopolski w Czarnym Dunajcu.

W przedstawieniu występowała grupa dzieci (Anna Skwarczyńska, Marzena Fabin, Małgorzata Skowronek, Katarzyna Janik, Ewa Dorynek, Wioletta Świder, Marlena Mastalska, Tomasz Jochymek, Michał Duszyk, Piotr Noworyta, Przemysław Świder, Wojciech Guguła) oraz dorośli (Janina Korpała, Janina Orzeł, Stanisława Przejczowska, Genowefa Pająk, Leopold Wolarek, Józef Jochymek, Sebastian Matysik).

Spektakl był grany 12 razy, od listopada 1998 r. do listopada 1999 r.

„Raj”, zwany też „Chodzenie z rajem”

W 1997 r. odtworzyliśmy ten obrzęd kolędniczy i pierwszy raz pokazaliśmy go na Przeglądzie Teatrów Wsi Krakowskiej w Wiśniowej, w przedstawieniu pt. „Zimowy wieczór w wiejskiej chacie” (III miejsce). Później przez trzy lata nasza grupa występowała z nim w okresie bożonarodzeniowym i zdobyła m.in. III nagrodę na Przeglądzie Grup Kolędniczych Województwa Krakowskiego (1998) i wyróżnienie na II Małopolskim Przeglądzie Grup Kolędniczych (2000).

Grupa w ciągu trzech lat zmieniała skład, ale najczęściej pojawiali się: Stanisław Goliński, Józef Jochymek, Sebastian Matysik, Sebastian Kiędracha, Zbigniew Klatka, Franciszek Ściebur, Adam Kowalik, Wojciech Gugała, Arkadiusz Morawski, Tomasz Jochymek, Przemysław Świder, Tomasz Kiędracha.

„Z Herodem”

Pod koniec roku 2002 odtworzyliśmy obrzęd kolędniczy „ Z Herodem”, pod kierownictwem Stanisława Golińskiego i przy pomocy Stanisławy Przejczowskiej, jej ojca Jana Kozioła, Józefa Jochymka, Bronisława Przejczowskiego. Brało w nim udział 11 osób, czasem 13. Większość występów (łącznie dziewięć) miało miejsce w styczniu 2003 r., w tym na Małopolskim Przeglądzie Grup Kolędniczych „Herody 2003” w Chrzanowie (III miejsce). Odwiedziliśmy też z tą kolędą – jak dawniej bywało – kilka zaprzyjaźnionych domów.

„Podzielmy się kolędą” (kolędy, pastorałki, czasem scenki z obrzędów kolędniczych). Ten program pierwszy raz pokazaliśmy 12 grudnia 1997 r., niejako przedpremierowo, w Zakładzie Leczniczo – Opiekuńczym prowadzonym przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP w Chrzanowie, przy ul. Śląskiej. Oficjalna premiera miała miejsce na Sesji Rady Miejskiej w Alwerni, 28 grudnia tego samego roku. Z tym programem występujemy prawie każdego roku, w okresie bożonarodzeniowym.

„Zimowy wieczór w wiejskiej chacie”. Przedstawienie było zagrane tylko raz, w 1997 roku, na Przeglądzie Teatrów Wsi Krakowskiej (III miejsce). Wystąpiły w nim: Agatka Węgrzyn, Justynka i Wiolka Świder, Joasia Gał, Józefa Koczwara, Zuzanna Świder, Stanisława Przejczowska, Genowefa Gał, Zofia Kiędracha, Zofia Jochymek. W tym spektaklu zaprezentowała się też grupa kolędnicza „Raj” , zwana również „Chodzenie z rajem”, która później występowała przez trzy lata w okresach bożonarodzeniowych i zdobywała nagrody.

„Z folklorem, z humorem” (scenariusz i reżyseria Z. Klatka). Premiera tego spektaklu kabaretowego odbyła się w marcu 1997 r. w Okleśnej. Spektakl przyniósł teatrowi wiele znaczących nagród, m.in. Nagroda Główna na Konfrontacjach Kabaretów Wiejskich w Lipnicy Murowanej (1999 r.), Specjalne Wyróżnienie na XXV Przepatrzowinach Teatrów Regionalnych w Czarnym Dunajcu (2000 r.), Złotą Maskę na XXX Przepatrzowinach...(2005 r.) i ponownie I miejsce na Konfrontacjach Kabaretów Wiejskich w Lipnicy Murowanej (2007 r.).

W pierwszych latach w spektaklu najczęściej występowali: Zofia Kiędracha, Kazimiera Sadowska, Genowefa Gał, Janina Orzeł, Zofia Jochymek, Stanisława Przejczowska, Janina Korpała, Genowefa Pająk, Zuzanna Świder, Zofia Węgrzyn, Stanisława Wajda, Stanisław Goliński, Józef Jochymek, Leopold Wolarek, Jan Gał, Zbigniew Klatka, Franciszek Ściebur, Tomasz Kiędracha. W pierwszych spektaklach wystąpili też Józefa Koczwara, Kazimiera Berny, Jan Fabin, Sebastian Matysik, Sebastian Kiędracha, Józef Kurzański; czasem pojawiały się Joasia Gał i Ania Piszczek. Nieco później dołączyli: Józefa Tomasiczek, Roman Woźniak, Wacław Płonka.

W ostatnich latach najczęściej występują: Kazimiera Sadowska, Zofia Sądecka, Irena Przejczowska, Stanisława Przejczowska, Maria Ciupek, Zuzanna Świder, Janina Orzeł, Zofia Węgrzyn, Zofia Górecka, Genowefa Gał, Danuta Macuda, Zbigniew Klatka, Bogdan Maślanka, Wacław Płonka, Edward Górecki, Jan Gał, Andrzej Romański, Bronisław Przejczowski, Józef Szymocha, Roman Woźniak (akompaniament), Kazimierz Mazgaj, Krzysztof Jochymek.

Program cieszył się zawsze wielką popularnością, od premiery zagraliśmy go ok. 60 razy, prawie w całej Polsce. Z biegiem czasu zmieniło się sporo wykonawców i zmienił się nieco scenariusz , niektóre scenki i piosenki wypadły, w ich miejsce pojawiły się nowe, ale to co się najbardziej podoba pozostało. Program jest nadal grany.

 

„Kręć się kręć wrzeciono, prządź wyborczą nić” (scenariusz i reżyseria Z. Klatka, opracowanie muzyczne F. Ściebur). To był najpierw program kabaretowy, którego premiera miała miejsce na Konfrontacjach Kabaretów Wiejskich w Lipnicy Murowanej, w 2001 r. Po dziewięciu przedstawieniach, za namową Henryka Cyganika program został zaadaptowany na scenę. To był świetny program kabaretowy, ale okazało się, że jako spektakl teatralny jest jeszcze lepszy. Świadczą o tym nagrody zdobyte w 2002 roku: Złota Maska na XXVII Przepatrzowinach Teatrów Regionalnych Małopolski w Czarnym Dunajcu oraz Pierwsza Nagroda w III Małopolskim Przeglądzie Teatrów Wiejskich w Wiśniowej.

„Moje rzeźby ożyły”. Scenariusz Zbigniew Klatka i Stanisław Michno, reżyseria Z. Klatka, scenografia Witold Krawczyk i Franciszek Ściebur, opracowanie muzyczne Jerzy Chłopek, kostiumy Zofia Węgrzyn, dźwięk Jakub Chomik, światło Roman Woźniak. Premiera 16.05. 2003 r. w Okleśnej. W premierowym przedstawieniu wzięli udział: Edward Górecki, Stanisław Goliński, Kazimiera Sadowska, Zbigniew Klatka, Zofia Sądecka, Damian Graboś (lat 12.), Józef Jochumek, Bogdan Maślanka, Wacław Płonka, Zofia Kiędracha, Genowefa Gał, Stanisława Wajda, Janina Korpała, Janina Orzeł, Józefa Tomasiczek, Zofia Jochymek, Zofia Górecka, Zofia Węgrzyn, Bronisław Przejczowski, Irena Praejczowska, Franciszek Ściebur, Paulina Kosowska (lat 13.), Ola Gugała (lat 8.), Tomasz Jochymek (lat 14.), Aurelia Macuda (lat 13.), Zbigniew Burzyński, Jarosław Fiba, Stanisława Przejczowska, Stanisław Michno oraz grupa dzieci (Marlena Mastalska, Edyta Graboś, Łukasz Mastalski, Adrian Macuda, Robert Mastalski).

W roku premiery zagraliśmy tę sztukę 8 razy, w tym na 4. Małopolskim Przeglądzie Teatrów Wiejskich w Wiśniowej (III miejsce).

Większe sukcesy przyszły w następnym roku.

Po występie na XXIX Przepatrzowinach Teatrów Regionalnych w Czarnym Dunajcu (2004 r.), ktoś napisał: „Tradycja uskrzydlona”. I tak właśnie było, otrzymaliśmy bowiem, po raz pierwszy przyznaną na Przepatrzowinach, Grand Prix oraz nominację na Międzywojewódzki XX Sejmik Wiejskich Zespołów Teatralnych w Bukowinie Tatrzańskiej. Tam, niestety, ocena naszego przedstawienia była inna i nie otrzymaliśmy nominacji na Ogólnopolski Sejmik Teatrów Wiejskich w Tarnogrodzie, a po cichu liczyliśmy na to. Szkoda.

Ten spektakl, łącznie z występami konkursowymi, zagraliśmy 12 razy.

 

„Ballada o Alwerni”. Widowisko plenerowe, zagrane pierwszy raz 21.09. 2003 r. Scenariusz i reżyseria Henryk Cyganik. Asystent reżysera Zbigniew Klatka, dekoracja Iwona Kuglin, inscenizacja całości Władysław Tomczyk. Hymn Alwerni: tekst Henryk Cyganik, muzyka Jerzy Chłopek. Widowisko odbyło się na alwerniańskim Rynku z okazji 10-lecia uzyskania przez Alwernię praw miejskich. Uczestniczyło w nim około stu osób. W roli narratorów wystąpili: Andrzej Grabowski i Iwona Bielska, popularni aktorzy, związani z Alwernią. W dwóch pierwszych aktach występowali aktorzy związani z grupą misteryjną przy klasztorze oo. Bernardynów w Alwerni: Janusz Lenar, Sławomir Stańko, Marek Różycki, Tomasz Siemek, Adam Knapik, Franciszek Jarczyk, Andrzej Augustynek. Wystąpili z nimi członkowie Tradycji: Zdzisław Kowalik i Tomasz Jochymek. Dwa następne akty grała Tradycja: Zbigniew Klatka, Zbigniew Burzyński, Edward Górecki, Bogdan Maślanka, Stanisław Goliński, Bronisław Przejczowski, Wacław Płonka. W scenach zbiorowych wystąpili: wszyscy członkowie Tradycji, „Grojcanie” z Grojca, KGW z Kwaczały i Nieporazu, młodzież z Gimnazjów w Alwerni, Brodłach i Kwaczale; dzieci ze Szkół Podstawowych z Alwerni, Grojca, Okleśnej, Regulic. Wystąpiła też gościnnie Kapela Góralska Murzasichle. Zaprzęgi konne przygotowali: Daniel Jura, Marcin i Andrzej Budzyńscy, Franciszek Poręba. Młodzież i dzieci przygotowały do występu: Halina Socha, Krystyna Ryba, Jolanta Kuciel, Renata Nowak, Monika Krzysztoforska, Emilia Włodarska, Iwona Kapcia, Janina Skowronek, Katarzyna Jonkisz, Ewelina Likus. „Ballada o Alwerni” została powtórzona na 15-lecie uzyskania przez Alwernię praw miejskich, w 2008 r. Po śmierci Henryka Cyganika reżyserią zajął się Zbigniew Klatka, a efekty muzyczne i dźwiękowe przygotował Adam Trzcionkowski. Słowo wstępne wg Henryka Cyganika wygłosił Stanisław Michno. Narratorami byli: Mikołaj Grabowski i Iwona Bielska. W obsadzie nastąpiły niewielkie zmiany, ubyli S. Stańko, A. Augustynek, T. Jochymek; przybyli: Łukasz Kosowski, Stanisław Stańczyk, Andrzej Romański, Krzysztof Jochymek. Grupa młodzieży i dzieci: absolwentki i uczennice klasy III B Gimnazjum w Alwerni, przygotowane przez Bronisławę Wójcik i Adrianę Ciupek; uczniowie z klas V i VI Szkoły Podstawowej w Alwerni, przygotowane przez Barbarę Filipek. W scenach zbiorowych: członkowie Tradycji, członkinie KGW z Grojca, Kwaczały, Regulic i Nieporazu, młodzież ze SP w Alwerni, Kapela Góralska Stanisława Bukowskiego z Czarnego Dunajca, zaprzęgi konne przygotowane przez Andrzeja Glistaka z Kwaczały i Andrzeja Budzyńskiego z Alwerni.

W roku 2010, 13 lutego, w 5. rocznicę śmierci Henryka Cyganika, odbyły się w Alwerni uroczystości wpisania Go do Złotej Księgi Zasłużonych dla Miasta i Gminy Alwernia. Na ich zakończenie przedstawiliśmy sceniczną wersję „Ballady o Alwerni”. Reżyseria Zbigniew Klatka, dekoracja Witold Krawczyk i Zbigniew Klatka, efekty muzyczne i dźwiękowe Adam Trzcionkowski i Tomasz Wójcik, światło Roman Woźniak. Narratorzy: Aleksandra Nowak / Irena Przejczowska, Jakub Biel / Wojciech Nowak. Obsada: Janusz Lenar / Andrzej Romański, Marek Skowronek / Bogdan Maślanka, Marek Różycki / Zbigniew Burzyński, Tomasz Siemek / Adam Knapik, Stanisław Goliński, Kazimierz Mazgaj, Bartosz Szarek, Wacław Płonka, Edward Górecki, Marek Klatka, Krzysztof Jochymek, Zbigniew Klatka, Bronisław Przejczowski. Po premierze, w następnych przedstawieniach graliśmy głównie obsadą z Tradycji. W spektaklu występowała Grupa Artystyczna G.A.M.A. ze Stowarzyszenia Młoda Alwernia. W scenach zbiorowych: Olga Bialik, Maria Ciupek, Ewelina Dziedzic, Genowefa Gał, Jan Gał, Zofia Górecka, Józef Jochymek, Izabela Kurnik, Emilia Mżyk, Wojciech Nowak, Janina Orzeł, Irena Przejczowska, Stanisława Przejczowska, Kazimiera Sadowska, Zofia Sądecka, Jan Szarek, Zuzanna Świder, Józefa Tomasiczek, Stanisława Wajda, Gabrysia Woźniak. Zagraliśmy jeszcze sześć spektakli dla dzieci i młodzieży z całej gm. Alwernia, oddzielne występy dla mieszkańców Alwerni i Okleśnej. Przedstawienie zostało pokazane także na XXXV Przepatrzowinach Teatrów Regionalnych Małopolski w Czarnym Dunajcu, ale bez większego sukcesu. Tylko wyróżnienie.

 
 

„Obudzeni w Europie”. To nasz drugi program kabaretowy. Scenariusz Henryk Cyganik, muzyka Henryk Mosna, reżyseria Zbigniew Klatka. Premiera odbyła się w Alwerni, w przeddzień wejścia Polski do Unii Europejskie, tj. 30.04. 2004 r. To był świetny program. Graliśmy go 19. razy, w różnych miejscach południowej Polski i nie tylko, m.in. w Krakowie (w Klubie Dziennikarza, Klubie Arka Akademii Rolniczej i na „Cepeliadzie”), Kozienicach, Sokołowie Podlaskim, na Wojewódzkich Dożynkach w Trzebini – Młoszowej, w Stróżach k. Gorlic, Stopnicy k. Buska, Bukownie, Skansenie w Wygiełzowie... Na Konfrontacjach Kabaretów Wiejskich w Lipnicy Murowanej otrzymaliśmy za ten program I miejsce!

Występowali w nim: Zofia Kiędracha, Kazimiera Sadowska, Zofia Sądecka, Irena Przejczowska, Zofia Węgrzyn, Stanisław Goliński, Bogdan Maślanka, Zbigniew Klatka. Akompaniament Franciszek Ściebur.

 
 

„Zemsta” A. Fredry, w reżyserii Zbigniewa Klatki. Premiera 20 maja 2006 r. Po bardzo udanej premierze zagraliśmy to przedstawienie 12 razy w 2006 r. i 10 razy w następnym roku. I właśnie w 2007 roku spektakl otrzymał prestiżowe nagrody.
Na XXXII Przepatrzowinach Teatrów Regionalnych Małopolski otrzymaliśmy I miejsce ( Złotą Maskę) i nominację na XXIII Międzywojewódzki Sejmik Wiejskich Zespołów Teatralnych w Bukowinie Tatrzańskiej. Wielka radość. Tam zagraliśmy znakomicie i tym razem nie było niespodzianki. Dostaliśmy nominację do Tarnogrodu (12 – 14 listopada). Byliśmy szczęśliwi, a jeszcze bardziej kiedy ogłoszono werdykt Komisji Konkursowej. Tradycja otrzymała jedną z głównych nagród, czyli Nagrodę Marszałka Województwa Lubelskiego. To było największe wyróżnienie w dotychczasowej działalności naszego teatru. Odnotujmy, że przed wyjazdem do Tarnogrodu, pokazaliśmy sztukę na 6. Małopolskim Festiwalu Teatrów Wiejskich w Wiśniowej, zdobywając II miejsce.

To przedstawienie zagraliśmy łącznie z występami konkursowymi 22 razy.

W przedstawieniu grali: Zbigniew Klatka, Aurelia Macuda / Paulina Kosowska, Andrzej Romański / Adam Knapik, Tomasz Jochymek, Irena Przejczowska / Kazimiera Sadowska, Bogdan Maślanka, Wacław Płonka, Józef Jochymek, Zbigniew Burzyński, Stanisław Goliński, Bronisław Przejczowski, Edward Górecki, Krzysztof Górecki, Zdzisław Kowalik, Janina Orzeł, Stanisława Przejczowska, Zuzanna Świder, Józefa Tomasiczek.

 
 
 

„T.K.M.” , co się tłumaczy: Teraz k... my. Scenariusz Andrzej Górszczyk, reżyseria Zbigniew Klatka, opracowanie muzyczne Franciszek Ściebur. Premiera tego programu kabaretowego odbyła się 25 maja 2005 r. w Sierszy (w siedzibie trzebińskiego MOKSiR, w willi NOT). Trzy dni później T.K.M. pokazaliśmy na Konfrontacjach Kabaretów Wiejskich w Lipnicy Murowanej. Podobało się bardzo. Dostaliśmy Grand Prix. Program graliśmy przez dwa lata, łacznie 16 występów, m.in. w Jednostce Wojskowej w Rząsce k. Krakowa, Klubie Arka Akademii Rolniczej w Krakowie, w Wieliczce (dla dziennikarzy z PSPL, w Kopalni Soli, w komorze Haluszki, 135 m. pod ziemią) i na XXXI Przepatrzowinach Teatrów Regiona lnych Małopolski w Czarnym Dunajcu, gdzie zdobyliśmy Brązową Maskę.

W programie występowali: Zofia Kiędracha, Irena Przejczowska, Kazimiera Sadowska, Zofia Węgrzyn, Bogdan Maślanka, Stanisław Goliński, Wacław Płonka, Zbigniew Klatka, Andrzej Romański. Akompaniament Franciszek Ściebur.

 
 

„Uchwalić uchwałę”. Premiera 30 kwietnia 2008 r. Scenariusz Witold Ślusarski, reżyseria Zbigniew Klatka, muzyka Antoni Mleczko, akompaniament Piotr Malczyk, nagrania muzyczne, akustyka Kazimierz Krański. Obsada: Wacław Płonka, Bogdan Maślanka, Andrzej Romański, Zofia Sądecka, Kazimiera Sadowska, Irena Przejczowska, Edward Górecki, Bronisław Przejczowski, Zbigniew Burzyński, Zbigniew Klatka, Stanisława Przejczowska, Paulina Kosowska, Genowefa Gał, Stanisław Goliński, Zofia Górecka, Józef Jochymek, Zofia Jochymek, Krzysztof Jochymek, Danuta Macuda, Emilia Mżyk, Janina Orzeł, Zuzanna Świder, Józefa Tomasiczek, Stanisława Wajda, Zofia Węgrzyn. Kilka dni później, 3 maja, prezentowaliśmy spektakl na XXXIII Przepatrzowinach Teatrów Regionalnych Małopolski w Czarnym Dunajcu, otrzymując Brązową Maskę. To przedstawienie zagraliśmy jeszcze tylko dwa razy.

 
 
 

„Chłopcy” Stanisława Grochowiaka. Premiera 30 kwietnia 2009 r. Reżyseria Zbigniew Klatka. Tuż po udanej premierze, 2 maja, sztukę przedstawiliśmy w Czarnym Dunajcu, na XXXIV Przepatrzowinach Teatrów Regionalnych Małopolski. Spektakl nie spodobał się Komisji Artystycznej , otrzymaliśmy jedynie wyróżnienie. Ale za to na 7. Małopolskim Festiwalu Teatrów Wiejskich w Wiśniowej dostaliśmy drugie miejsce. Przedstawienie zagraliśmy sześć razy.

Występowali w nim: Wacław Płonka, Andrzej Romański, Bogdan Maślanka, Edward Górecki, Zbigniew Burzyński, Kazimiera Sadowska, Maria Ciupek, Zofia Sądecka, Irena Przejczowska, Izabela Kurnik, Ewelina Dziedzic, Stanisław Goliński, Józef Jochymek, Janina Orzeł, Józefa Tomasiczek.

 
 

„Kręć się kręć wrzeciono” (wersja druga). Premiera 15 marca 2011 r. Po dziewięciu latach wróciliśmy do tego przedstawienia. Tym razem jednak spektakl wyreżyserował Marcin Kobierski, aktor i scenarzysta z Teatru Bagatela w Krakowie. On też dobrał muzykę (Roman Woźniak opracował natomiast muzykę graną na żywo), dźwięk i światło Marek Zieliński. Dzięki M. Kobierskiemu przedstawienie uzyskało nową jakość i odniosło największe sukcesy. 20 marca 2011 r. spektakl przedstawiliśmy na XXXVI Przepatrzowinach Teatrów Regionalnych Małopolski w Czarnym Dunajcu, zdobywając Złotą Maskę i nominację do udziału w XXVII Międzywojewódzkim Semiku Wiejskich Zespołów Teatralnych w Bukowinie Tatrzańskiej oraz w Festiwalu TALIA-KORZENIE w Nowym Sączu. W Bukowinie Tatrzańskiej Komisja Artystyczna rekomendowała nas do udziału w Ogólnopolskim Sejmiku Teatrów Wsi Polskiej w Tarnogrodzie. Tam, w październiku 2011 r., osiągnęliśmy największy sukces: Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za – jak napisano w uzasadnieniu – znakomite wpisanie się w najwyższy poziom polskiego kabaretu. Dzień później spektakl był prezentowany na 8. Małopolskim Festiwalu Teatrów Wiejskich w Wiśniowej, gdzie otrzymał drugie miejsce. 1 grudnia tego roku pokazaliśmy go w Nowym Sączu na Festiwalu TALIA – KORZENIE.

Łącznie spektakl był grany 21 razy.

Brali w nim udział: Maria Ciupek, Genowefa Gał, Edward Górecki, Zofia Górecka, Krzysztof Jochymek, Zbigniew Klatka, Katarzyna Petka / Danuta Macuda, Bogdan Maślanka, Kazimierz Mazgaj, Emilia Mżyk, Janina Orzeł,  Wacław Płonka, Bronisław Przejczowski, Irena Przejczowska, Stanisława Przejczowska, Andrzej Romański, Kazimiera Sadowska, Zofia Sądecka, Józef Szymocha, Zuzanna Świder, Józefa Tomasiczek.

"Ożenek" wg N. Gogola. Premiera 30 listopada 2012 roku. Scenariusz i reżyseria Marcin Kobierski, asystent reżysera Zbigniew Klatka, dobór muzyki Marcin Kobierski, scenografia Zbigniew Klatka, dźwięk i oświetlenie Marek Zieliński i Roman Woźniak.

Obsada: Krystyna Mazgaj, Kazimiera Sadowska, Zofia Sądecka, Irena Przejczowska, Maria Ciupek, Bogdan Maślanka, Rafał  Cholewa, Wacław Płonka, Andrzej Romański, Bronisław Przejczowski, Kazimierz Mazgaj, Józef Szymocha, Krzysztof Jochymek, Genowefa Gał, Janina Orzeł, Stanisława Przejczowska, Zuzanna Świder, Zofia Węgrzyn. Premiera wypadła wspaniale, było wiele gratulacji i życzeń, także z okazji jubileuszu 18-lecia działalności teatru. Wkrótce po premierze zagraliśmy „Ożenek” trzy razy. W 2013 roku pięć razy, w tym na dwóch konkursach. Na I Małopolskich Spotkaniach Teatrów Amatorskich - Posiady Teatralne na Orawie w Jabłonce miejsce III, a na Festiwalu Teatrów Wiejskich w Wiśniowej miejsce II.

 

"Spowiedź w drewnie" Jana Wilkowskiego, wykorzystano fragmenty "Ballady o Powsinodze..." Emila Zegadłowicza. Premiera 1 marca 2014 r. Reżyseria Michał Hachlowski, scenografia Edward Górecki i Barbara Kramarz, muzyka Michał Kuglin, dźwięk i światła Roman Woźniak i Bartek Kula.

Obsada: Edward Górecki, Zbigniew Klatka, Krzysztof Jochymek, Bogdan Maślanka, Kazimierz Mazgaj, Krystyna Mazgaj, Andrzej Romański, Kazimiera Sadowska, Zofia Sądecka, Józef Szymocha.

Wkrótce po premierze zagraliśmy jeszcze dwa razy, a 10 marca w Jabłonce, na 2. Małopolskich Spotkaniach Teatrów Amatorskich - Posiady Teatralne na Orawie, gdzie spektakl otrzymał GRAND PRIX i nominację na Międzywojewódzki Sejmik Wiejskich Zespołów Teatralnych w Bukowinie Tatrzańskiej, 28 - 29 czerwca br.

 

NADAL GRAMY:

„Z folklorem, z humorem” (scenariusz i reżyseria Z. Klatka). Premiera tego spektaklu kabaretowego odbyła się w marcu 1997 r. w Okleśnej. Spektakl przyniósł teatrowi wiele znaczących nagród, m.in.: Nagroda Główna na Konfrontacjach Kabaretów Wiejskich w

Lipnicy Murowanej (1999 r.), Specjalne Wyróżnienie na XXV Przepatrzowinach Teatrów Regionalnych w Czarnym Dunajcu (2000 r.), Złotą Maskę na XXX Przepatrzowinach...(2005 r.) i ponownie I miejsce na Konfrontacjach Kabaretów Wiejskich w LipnicyMurowanej (2007 r.). Spektakl składa się z żartobliwych scenek, dla których pretekstem są fragmenty piosenek ludowych i innych. Całość bardzo dynamiczna i barwna. Może być grany w salach i na estradach plenerowych. Czas trwania 35 minut (wersja podstawowa), ale program może być dłuższy. Akompaniament na akordeonie. Występuje ok. 18 osób.

„Podzielmy się kolędą” (kolędy, pastorałki, czasem scenki z obrzędów kolędniczych). Ten program pierwszy raz pokazaliśmy 12 grudnia 1997 r., i od tego czasu występujemy z nim prawie każdego roku, w okresie bożonarodzeniowym. Występuje ok. 18 osób (mogą być w strojach krakowskich). Program trwa ok. 40 minut, ale może być dowolnie zmieniany.

Programy kabaretowe na życzenie - wykorzystujemy w nich najlepsze „kawałki” z innych spektakli , łącząc je tematycznie w zależności od potrzeb, czy życzeń organizatorów imprezy. W tych programach bierze udział 7 – 8 osób.

Biesiady (patriotyczne, ludowe) – mamy w repertuarze wiele piosenek patriotycznych i ludowych, w tym także wesołych, z którymi występujemy na estradach i różnego rodzaju biesiadach i piknikach, także jako prowadzący takie imprezy.

"Spowiedź w drewnie" Jana Wilkowskiego, wykorzystano fragmenty "Ballady o Powsinodze..." Emila Zegadłowicza. Reżyseria Michał Hachlowski, scenografia Edward Górecki i Barbara Kramarz, muzyka Michał Kuglin, dźwięk i światło Roman Woźniak i Bartek Kula, inspicjentka Irena Przejczowska.

Grają: Edward Górecki, Zbigniew Klatka, Krzysztof Jochymek, Bogdan Maślanka, Kazimierz Mazgaj, Krystyna Mazgaj, Andrzej Romański, Kazimiera Sadowska, Zofia Sądecka, Józef Szymocha.

Premiera: 1 marca 2014 r. w Okleśnej, przedstawienia w Alwerni, Chełmku, ponownie w Okleśnej i w Jabłonce, na 2. Małopolskich Spotkaniach Teatrów Amatorskich - Posiady Teatralne na Orawie, gdzie spektakl otrzymał GRAND PRIX i nominację na Międzywojewódzki Sejmik Wiejskich Zespołów Teatralnych w Bukowinie Tatrzańskiej, 28 - 29 czerwca br.

Opinia Komisji Konkursowej:" ... wyjątkowo urokliwa, niezwykle poetycka opowieść o rzeźbiarzu ludowym. Piękny scenariusz, niezwykle sugestywnie i przekonywająco zagrane role. Bardzo zdyscyplinowane aktorstwo, piękna scenografia i czysta świadoma inscenizacja dopełniają tego wyjątkowej urody widowiska."

O sztuce: "[...] Bohaterem "Spowiedzi w drewnie" jest Jędrzej Wowro, świątkarz. Dramat rozgrywa się z zachowaniem klasycznych cech teatru antycznego z jednością czasu, miejsca i akcji, z funkcją fatum, losu, a także czymś co wypełnia każdy dramat - katharsis. To oczyszczenie zresztą jest szczególne, bo w rzeźbiarskiej pracowni J. Wowry odgrywają się ostatnie godziny jego życia, zatem jest to jego oczyszczenie wobec siebie i widza prawdziwie uwikłanego w problemy artysty rzeźbiarza. [...]

                                                                                         Piotr Damulewicz

O Janie Wilkowskim: pierwszy dziekan Wydziału Lalkarskiego PWST w Białymstoku, dyrektor teatru "Lalka" w Warszawie, jeden z najznakomitszych lalkarzy polskich okresu powojennego, aktor, reżyser, twórca wielu spektakli polskiego lalkarstwa, wieloletni profesor i mistrz białostockich lalkarzy, aż do swej śmierci w 1997 roku.

O Jędrzeju Wowrze: urodził się 13 listopada 1864 r. w Gorzeniu Dolnym k. Wadowic, zmarł 21 listopada 1937 r. Wybitny polski rzeźbiarz ludowy. Od najmłodszych lat ciężko pracował. Nie chodził do szkoły, był człowiekiem prostym, niepiśmiennym, ale nie analfabetą duchowym.Jego pierwsza żona potrafiła czytać i dzięki niej poznał żywoty świętych. Postaci świętych były często tematami jego rzeźb. Po kolejnym wypadku (pracował m.in. w kopalniach węgla, papierni, na gospodarstwie przejętym po śmierci ojca) nie mógł ciężko pracować fizycznie. Coraz więcej czasu poświęcał rzeźbie.

Wowro oprócz talentu od Boga, bo jak wytłumaczyć ten geniusz twórczy, miał również szczęście poznać Emila Zegadłowicza (1888 - 1941) - znanego poetę, prozaika i dramatopisarza, skądinąd zafascynowanego kulturą ludową. A zaczęło się prozaicznie. W roku 1923 druga żona Wowry zaniosła jego rzeźby do dworu E. Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym, chcąc je sprzedać. To był przełomowy moment w jego życiu. Twórczość Wowry, ale i sama postać zafascynowały Zegadłowicza. Tworząc pierwszą kolekcję rzeźb Wowry, zachęcał swoich licznych gości do ich kupowania. Umożliwił mu też kontakty ze znanymi artystami zajmującymi się rzeźbą, co zaowocowało obustronnymi inspiracjami. Rzeźby Wowry znalazły się na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu, na wystawie światowej w Paryżu oraz Stanach Zjednoczonych. W roku 1935 na dożynkach w Spale J. Wowro wręczył prezydentowi Mościckiemu wykonaną przez siebie figurę Chrystusa Frasobliwego. Zmarł w wieku 73 lat. Został pochowany na wadowickim cmentarzu.

O reżyserze: Michał Hachlowski: Pochodzi z Krakowa. Jest aktorem i reżyserem teatralnym. Od ponad dziesięciu lat związany z Narodowym Teatrem Edukacji we Wrocławiu - najpierw jako aktor, a obecnie jako dyrektor artystyczny jego krakowskiej filii. Jest absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Lalkarstwo studiował na zamiejscowym wydziale PWST we Wrocławiu. Pracował m.in. w krakowskiej Grotesce i Teatrze 3/4 Zusno z Bielska - Białej. W dorobku ma udział w ponad czterdziestu spektaklach i reżyserię blisko dwudziestu. Od siedmiu lat mieszka wraz z rodziną w Okleśnej.

Spektakl trwa 50 min. Do jego wystawienia potrzebna jest scena z kulisami i kurtyną.